Welkom op mijn blog, een plek waar verdriet wordt erkend, God nabij is en zachte genezing begint. Hier deel ik openhartige gesprekken over verdriet, genezing vanuit geloof, zachte oefeningen voor het hart, ondersteuning door essentiële oliën en aanmoediging voor je terugkeer naar het leven.
Er bestaat een soort verdriet dat nooit op sociale media verschijnt, nooit in woorden wordt uitgedrukt in een gesprek, en zich nooit manifesteert zoals mensen verwachten. Het is het soort verdriet dat je stilletjes met je meedraagt , in de vroege ochtend, de late avond en die tussenmomenten waarop de wereld te luid lijkt en je hart te vol is.
Er zijn dagen dat verdriet bijna fysiek aanvoelt, alsof de lucht dikker is geworden en je harder moet werken om te kunnen bestaan in je eigen borstkas. Het kan voelen alsof je onder water ademt, zwaar, langzaam, onbekend. Iedereen lijkt verder te gaan, terwijl jij leert hoe je weer kunt ademen zonder te breken.
